Thursday 11 June 2020

సువర్ణ సుమన సుజ్ఞేయము - 517 (కల్పవృక్ష ఖండాంత పద్యాలు: బాల కాండము: కళ్యాణ ఖండము)











అమరీకైశిక పారిజాతకుసుమోహస్వాదు వీ బాలకాం
డము నీ భక్తుఁడు శోభనాద్రిదగు సంతానంబు జన్మాద్యపా
యముఁ దప్పించుత ! యెన్ని పుట్టువుల పెట్టైతిన్ శివా ! యేమి కా
మము? కోపంబదియేమి? యేమియగు నీ మాత్సర్యమోహో ! ప్రభూ !

ఇది మెచ్చెదరో మెచ్చరొ?
యిది యును జదివెదరుఁ జదువ రేలా నాక
య్యది? నా యెద మీతో రా
చెద నద్దానికి ఫలంబుఁ జెందించు శివా !

 హాళి జరించుఁ గావ్యరచనాత్తయశఃకృత నాకసౌఖ్యవాం
ఛాలులితంపుటాత్మయె పొసంగదు నాదెసఁ బొందుఁగాక ము
క్త్యాల ధరాధినాయకుఁడదంతయు, నా తపమెల్లఁ బండి యు
ద్వేల జనూరుజావితతి విచ్చెడునట్టు లనుగ్రహింపవే


శ్రీమద్రామాయణ కల్పవృక్షము, బాలకాండము లోని ఐదు ఖండాలను పూర్తిచేసిన తరువాత, విశ్వనాథ చెప్పిన ఖండాంత పద్యాలివి

" ప్రభూ ! నీ భక్తుడిని, శోభనాద్రి కుమారుడినిఅయిన నేను బాలకాండాన్ని, స్వర్గలోకపు స్త్రీల శిరోజాల నలంకరించే పారిజాత పుష్పమంత స్వాదువైన ఊహలతో రచించానుదానికి ఫలంగా, నన్ను జననమరణ చక్రం నుండి తప్పించు. ఒక్క పుట్టుకే నాకు ఎన్నో జన్మల పెట్టుగా ఉంది.   ఇవేమి  కామ, క్రోధ, లోభ, మోహ, మద, మాత్సర్యాలు? శివా ! వీటి నుండి నన్ను తప్పించు

నా రామాయణాన్ని మెచ్చుకుంటారో, మెచ్చుకొనరో, చదువతారో, చదవరో అన్న మీమాంస నాకు లేదు. రామాయణ రాచన ద్వారా, నా గుండెను నీ గుండెతో రాపిడి పెట్టానుదాని కేమైన ఫలముంటే, అది నాకివ్వు.

ఎంతో అనురక్తితో నేను చేసిన రామాయణ కావ్యరచన వల్ల కలిగే యశస్సు, అల్పమైన స్వర్గసౌఖ్యాలు నాకు రుచించవు స్వర్గలోక సుఖాలన్నీ ముక్యాలప్రభువు పొందేటట్లు చెయ్యినా ఉపాసన, నా తపస్సు పండి, దుస్సహమైనటువంటి యీ  పుట్టుక అనే రోగం (భవరోగంనుండి విముక్తి పొందేటట్లు అనుగ్రహించు. " 


పుట్టుక అనేది ఒక రోగం. దానినే భవరోగం అంటారు. భవరోగమే అన్నీ రకాలైన వికారాలకు, ద్వంద్వ భావాలకు మూలకారణం. అందుచేత, పుణ్యప్రదమైన రామాయణకావ్య రచన వల్ల కలిగే ఫలాన్ని తనకు  జన్మరాహిత్యం ద్వారా కలిగించమని కోరుకుంటున్నారు విశ్వనాథ.





No comments:

Post a Comment

ప్రియమైన పాఠకులకు నమస్కారపూర్వకంగా ఒక చిన్న మనవి. గూగుల్ వారు బ్లాగులో మార్పులు తేవటం వలన, వ్రాసిన దానిని, ఉన్నదున్నట్లుగా, పద్యపాద విభజన, పేరాగ్రాఫుల విభజనతో పోస్టు చేయటం కష్టంగా మారింది. ఇది బ్లాగులు నిర్వహిస్తున చాలామంది పడుతున్న ఇబ్బంది అని తెలియవస్తున్నది.. సాంకేతిక పరిజ్ఞానం శూన్యమైన నా వంటి వానికి మరీ ఇబ్బందిగా తయారయ్యింది. అయితే, జిజ్ఞాసువులైన పాఠకులు, నాతో పంచుకొనే ఆ రెండు ముక్కలకే ప్రాధాన్య మిస్తారు కానీ, అందచందాలకు కాదనే ప్రగాఢ విశ్వాసంతో, పద్యపాద విభజన ( \ ) గుర్తుతో, పేరాగ్రాఫు విభజన ( \\ ) గుర్తుతో, శీర్షిక ముందు, ( * ) గుర్తుతో, వివరణ ( + ) గుర్తుతో మీ ముందుంచుతున్నాను. ఇది ఇబ్బదికరమే. అయినా, పరిస్థితులు చక్కబడే వరకూ, ఇబ్బందిని సహృదయంతో భరిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. * సువర్ణ సుమన సుజ్ఞేయము - 778 ( శ్రీమద్రామాయణ కల్పవృక్షము: సుందర కాండము: పూర్వరాత్ర ఖండము) \ఎవ్వరు వంపరాని ధను వీ దనుజేశ్వరుఁ డేగి వంపగా\ నొవ్వినయట్టిదాని నవనూతనబాలుడు వంచె రాముడా\ యెవ్వడు భార్గవుండు పరమేశ్వర శిష్యుడు మున్ను నిల్వ లే\ దెవ్వరు వానిముందుఁ బరమేశ్వరుడా రఘుమూర్తి తక్కగన్. \ \జనకజ చూడగా నతని శౌర్యము లోకువ కార్తవీర్యుఁ డ\ ర్జునుని పరాక్రమమ్మునకు శూరుడు రాముడు వేయిచేతులం \ దునఁ దనగొడ్డట న్నఱికె నూతన బాలుడు రాము నింక నే\ మనవలె సప్తతాళదళ నాద్భుతముల్ మలినాటి ముచ్చటల్. \ \ఈ యమ యెవ్వరో దితికులేశ్వరు నమ్మినచాన నిద్దురం\ బోయెడు వేళలో మొగలిపొట్టవలెన్ శయనించియున్న ద\ బ్జాయుత ముగ్ధముగ్ధ మధురాకృతి కాదని సీతయైన నీ\ తోయజనేత్ర కాదగును దూరపుభావన చేయకున్నచో.\ \అరరే కన్నుల వ్రేలు చున్నయది దుఃఖాంభోధి నిర్మగ్నయై\ తరుణీరత్నము సీత బ్రాతియుగ నిద్రాశూన్య రక్తాక్షియై\ సరగన్ వాక్కున రామ రామ యనుచు శబ్దించుచున్ మన్మనోం\ తర జీవంబువలెన్ నిరంతర దురంత ప్రౌఢ చింతామతిన్.\ + హనుమంతుడు లంకానగరంలో సీతాన్వేషణ చేస్తున్నాడు. పుష్పకంలో, నిద్రిస్తున్న స్త్రీలు కనుపించారు. అందులో ఒక దివ్యమైన ముఖకవళికలున్న స్త్రీని చూసి, సీత అని భ్రమపడ్డాడు. ఆ తరువాత, నిదానంగా తనలో తాను తర్కించుకొంటున్నాడు.\\ " ఎవ్వరూ వంచలేని శివధనుస్సును వంచటానికి వెళ్ళి, రావణాసురుడు భంగపడ్డాడు. అప్పుడు నూత్నయవ్వనంతో ఉట్టిపడుతున్న యీ రాముడు వెళ్ళి ధనుర్భంగం చేశాడు. పరమేశ్వరుని శిష్యుడైన భార్గవరాముడి ముందు ఒక్క దశరథరాముడు తప్ప యెవరూ నిలువలేకపోయారు.\\ జానకి దృష్టిలో రావణుని పరాక్రమం తక్కువ. ఇక కార్తవీర్యార్జునుని వెయ్యి చేతులను భార్గవరాముడు తన గొడ్డలితో నరికాడు. అటువంటి పరశురాముడి ముందు నిలబడగలిగిన యీ నూత్నయవ్వనంతో వెలుగొందే రాముడిని ఏమనాలి? ఏడు తాటిచెట్లను ఒక్క బాణంతో పెకలించిన అతడి ఆ తరువాత రోజుల్లోని ముచ్చట్లను గురించి యెంతని చెప్పాలి?\\ ఈ తల్లి యెవ్వరోగాని రావణుడిని నమ్ముకొన్న స్త్రీ. నిద్రపోయేటప్పుడు మొగలిపొట్టలాగా పడుకొని ఉంది. అంత లోతుగా పరిశీలన చేయకుండా ఉంటే, పద్మాల వంటి కన్నులు కలిగిన ముగ్ధమనోహరాకృతి సీతాదేవి ఒకవేళా ఈ దివ్యస్త్రీ అయితే కావచ్చునని అనుకోవటానికి ఆస్కారం ఉంది.\\ అయ్యో ! దుఃఖసముద్రంలో మునిగిపోయి, నిద్రలేకపోవటం వల్ల కళ్ళు ఎరుపెక్కి, నిరంతరం ' రామ, రామ ' అని రామనామస్మరణ చేస్తూ, రాముడే తన హృదంతర జీవమని, దుర్భరమైన శోకంతో ఉన్న సీతమ్మ తల్లి రూపం నా కళ్ళకు కనిపిస్తూ ఉంది కదా ! "\\ హనుమంతుడు నిత్య జాగరూకుడు. బుద్ధిమదగ్రగణ్యుడు. విచక్షణాశీలి. అందువల్ల, మొదట మండోదరిని చూసి సీత అని పొరపాటుబడ్డా, వెనక్కి తిరిగి మళ్ళీ ఆలోచించుకొన్నాడు. నిరంతరం రాముని భావనలో మునిగిపోయి, దుఃఖతో ఉన్న సీతమ్మ ఈమె యెట్లా అవుతుందని విశ్లేషించుకొన్నాడు.\\ ఈ పద్యాలు శ్రీమద్రామాయణ కల్పవృక్షము, సుందర కాండము, పూర్వరాత్ర ఖండము లోనివి.

like